حرف های شخصی سومین track از آلبوم ساعت فراموشی رضا یزدانی
تنظیم: بهروز پایگان
شاعر: اندیشه فولادوند
با صدای: رضا یزدانی
یه سری حرف های شخصی
یه ترانه ی خصوصی
می نویسم رو پیانو
با یه خودنویس طوسی
یه قشون حس منظم
مثل یه ارتش محکم
پشت تو وایسادن اینجا
توی این طوسیِ مبهم
عصبی تر از همیشه
این روزا خیلی کلافم
روحمو میشکافم اینبار
تا یکی از نو ببافم !
ذهن خلاق حقیقت
با سلیقم نمیخونه
نوسان دارم و در من
همه چی رنگِ جنونه
من به سبکِ خودم اینبار
بیمه میشم تو ترانه
با همین حرف های شخصی که
ندارن عاشقانه !
از همیشه عاطفی تر
مستقل شدی تو از من
توی جسمم مُرد با تو
روحِ آخرین تهمتن
یه شناسنامه ی تازه
واسه ی خودم گرفتم
یه شناسنامه که قلبم
باید عادت کنه کم کم!
واسه من دیگه مهم نیست
کی کجای قصه جا شه
چه کسی بدون دعوت
پاش تو این ترانه وا شه !
دیگه یا زنگیه زنگی
یا که نه! رومیه رومی !
خسته ام ازین تعادل
این تعادلِ عمومـــی
من به سبکِ خودم اینبار
بیمه میشم تو ترانه
با همین حرف های شخصی که
ندارن عاشقانه !
من یه عمریه نشستم
به هوای یه نشونه
با یه مشت فکری که انگار
دوهزار سالشونه !
یه نشونه یا یه آدرس
که به سمت تو نباشه
کوهِ خاطرات با تو
یه دفعه از هم بپاشه
فاجعه خیلی عمیقه
درد تحت کنترل نیست
من دیگه اسمی ندارم
تو بهم میگی آنارشیست
اینارو میگم که شاید
درد دوری عادی تر شه
این ترانه ی خصوصی
یک کمی عمومی تر شه
من به سبکِ خودم اینبار
بیمه ام با این ترانه
با همین حرفها که گفتم
فارغ از هر عاشقانه


آخرین نظرات